3 μύθοι για το personal branding που πρέπει να καταρρίψεις

Η Κατερίνα μόλις αποφοίτησε με άριστα από τη νομική, δουλεύει σε μία από τις καλύτερες δικηγορικές εταιρείες της Αθήνας, έχει έντονη φιλανθρωπική δράση και κοινωνική ζωή, είναι μια χαρούμενη, δραστήρια νέα γυναίκα που μεταδίδει ενέργεια, καλοσύνη, πάθος.

Έχουμε συναντηθεί για να τη βοηθήσω να κάνει αιτήσεις για μεταπτυχιακά προγράμματα και η κουβέντα μας φτάνει στο σημείο που μιλάμε για την προσωπική της εικόνα, για την «ιστορία» της και για το πώς θα τα αποτυπώσουμε όλα αυτά στη προσωπική της επιστολή (personal statement), στο βιογραφικό της αλλά και στα μέσα δικτύωσης.

Μιλάμε επίσης για την εργασιακή της εμπειρία και πραγματικά βλέπω πως έχει συμμετάσχει και διευθετήσει υποθέσεις πολύ σημαντικές και απαιτητικές για την ηλικία της. Παρ’όλα αυτά, διαισθάνομαι ότι ο τόνος της φωνής της έχει αλλάξει και η ενέργεια στο δωμάτιο έχει πέσει. Την ρωτάω πως αισθάνεται στη δουλειά και μου απαντάει: «καλά, αλλά κάθε μέρα νιώθω πως χάνω την αθωότητα μου. Και αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να είμαι ο εαυτός μου, νιώθω ότι πρέπει να είναι "πιο σοβαρή", "να μη γελάω τόσο πολύ", "να προσέχω τι λέω"».

Αν το παραπάνω σου θυμίζει κάτι, συνέχισε να διαβάζεις.

Όλοι πλέον έχουμε ακούσει και έχουμε κάποια άποψη για την προσωπική εικόνα, τη δική μας ή των γύρω μας. Η δημιουργία αυτής της εικόνας δεν περιλαμβάνει τίποτα άλλο πέρα από το πώς να πουλάς σωστά τον εαυτό σου, πώς να προωθείς το περιτύλιγμα. Το να δημιουργείς και να διατηρείς μια επιθυμητή εικόνα! Τι γίνεται όμως όταν αυτή η εικόνα δεν είναι αληθινή; Πόσο ρεαλιστικό είναι να μπορέσουμε να διατηρήσουμε μια εικόνα που δεν είναι πραγματική; Και ποιο το ψυχολογικό κόστος της απόστασης από το ποιοι είμαστε πραγματικά και το πώς φερόμαστε στον εργασιακό μας χώρο;

Ας δούμε τους μύθους που έχουν δημιουργηθεί γύρω από το personal branding και τους τρόπους να δημιουργήσουμε μια αυθεντική εικόνα που να εναρμονίζει την προσωπική με την επαγγελματική μας ζωή. Το 2018, όταν μιλάμε για personal branding, μιλάμε για ένα πράγμα: Να είσαι ο εαυτός σου!

Μύθος 1: Για να έχεις ένα δυνατό «personal brand» πρέπει να φτιάξεις μια ισχυρή εικόνα

Ζούμε σε μια ψηφιακή εποχή; Ναι. Πρέπει να αναλάβουμε τον έλεγχο της παρουσίας μας στο διαδίκτυο ώστε να ξεχωρίζει και να δίνει έμφαση στην καριέρα μας; Σίγουρα. Όταν όμως επικοινωνούμε την «προσωπική μας εικόνα», το βασικό είναι να είμαστε αυθεντικοί και να βασιζόμαστε στο ποιοι πραγματικά είμαστε. Δεν μπορούμε συνέχεια να προσποιούμαστε κάτι που δεν είμαστε, γιατί με αυτόν τον τρόπο ή θα κουραστούμε ή οι άλλοι θα καταλάβουν ότι δεν είμαστε αυθεντικοί.

«Το πιο εξαντλητικό πράγμα που μπορείτε να είστε είναι μη αυθεντικοί» μας λέει η Anne Morrow Lindberg.

To Personal Branding είναι ένα θεμελιώδες κομμάτι της ζωής μας και περιλαμβάνει το ποιοι είμαστε στη προσωπική αλλά και στην επαγγελματική μας ζωή. Οι άνθρωποι νιώθουν ευτυχισμένοι και ολοκληρωμένοι όταν αυτά τα δύο είναι σε αρμονία. Ανακαλύψτε ποιοι πραγματικά είστε, τι σας ξεχωρίζει από τους άλλους, ποιο είναι το ανταγωνιστικό σας πλεονέκτημα (από τα πράγματα που κάνετε καλά, τι είναι αυτό που σας διαχωρίζει). Αυτή είναι η προσωπική σας πρόταση αξίας, ή αλλιώς «unique promise of value» και αν είστε αυθεντικοί μπορείτε να τη ζείτε κάθε μέρα. Επομένως, δεν μιλάμε για τη δημιουργία μιας εικόνας, αλλά για τον προσδιορισμό, την ανάδειξη και τη σωστή επικοινωνία της εικόνας που μας ενώνει με το κοινό μας.

Μύθος 2. Το Personal branding είναι να πουλάς και να προωθείς τον εαυτό σου.

Ενώ η «προσωπική εικόνα» περιλαμβάνει το να επικοινωνείς την προσωπική σου αξία και να μιλάς για τον εαυτό σου, καλό είναι αυτό να αποτελεί ένα κάλεσμα και όχι μια πώληση. Είναι, με άλλα λόγια, να λες μια ιστορία που τραβάει το κοινό σου σε εσένα. Στη καριέρα μας εννοείται ότι θα χρειαστεί να προωθήσουμε εντονότερα τον εαυτό μας όταν ψάχνουμε για δουλειά ή όταν θέλουμε να πάρουμε μια προαγωγή. Το branding όμως είναι η βάση για αυτά τα κομμάτια που θα τα χρησιμοποιήσουμε όταν είναι αναγκαία. Αν έχετε ήδη μια ισχυρή εικόνα, αυτό θα είναι εύκολο γιατί ήδη έχετε πείσει/προσελκύσει τους άλλους με το ποιοι πραγματικά είστε, ενώ αντίθετα είναι πιο δύσκολο το να πρέπει να προμοτάρετε συνέχεια το ποιοι είστε. Συνέχεια βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να φωνάζουν «εγώ... εδώ... προσέξτε με». Αν το branding έχει γίνει σωστά, τότε δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και προώθηση για να προσελκύσετε τους άλλους, καθώς οι άλλοι είναι ήδη εξοικειωμένοι με το ποιοι είστε.

Μύθος 3. Είναι κακό να καυχιέσαι για τον εαυτό σου.

Νιώστε άνετα να προωθήσετε τον εαυτό σας. Όταν περιγράφουμε την αλήθεια και το κάνουμε με το σωστό τρόπο, το τελευταίο δεν ακούγεται σαν να καυχιόμαστε: Ο τρόπος που θα παρουσιάσουμε τον εαυτό μας και οι λέξεις που θα χρησιμοποιήσουμε είναι σημαντικός. Αντί να πείτε ότι «είμαι πολύ καλός στο να λύνω προβλήματα ή να εξυπηρετώ ανθρώπους», περιγράψτε μια ιστορία με την οποία δείχνετε πώς εξυπηρέτησατε ένα πελάτη, πώς βοηθήσατε το αφεντικό σας να αντιμετωπίσει μια δυσκολία κλπ. Επίσης, δεν χρειάζεται να πείτε ότι τα κάνατε όλα εσείς, καθώς έτσι ίσως θεωρηθεί ότι καυχιέστε. Μην ξεχάσετε να αναφέρετε και τα άτομα που σας βοήθησαν. Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι είναι να περιγράψετε το γεγονός απλά. Πόσο περιττό είναι πλέον να διαβάζουμε λέξεις όπως «εξαιρετικά επικοινωνιακός, προσαρμοστικός, παραγωγικός». Απλά περιγράψτε το γεγονός και το αποτέλεσμα. Με αυτό τον τρόπο χτίζετε σχέσεις εμπιστοσύνης με τους άλλους.

Οι τάσεις του personal branding για το 2018

1. To Storytelling είναι εδώ για να μείνει

Το να μπορείς να επικοινωνήσεις την αξία σου μέσω ιστοριών είναι πολύ σημαντικό. Αυτό που γίνεται ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι η ιστορία σου πρέπει να σου ανήκει, να είναι αυθεντική. Όταν είσαι αυθεντικός η ιστορία γίνεται «το νόμισμα της εμπιστοσύνης» που έχουν οι άλλοι για εσένα. Επιπλέον, όταν οι ιστορίες είναι αυθεντικές, η συναισθηματική ταύτιση του κοινού μας μεγιστοποιείται.

Δεν χρειάζεται να επιδιώκετε μετά μανίας την προσοχή των άλλων στα κοινωνικά δίκτυα. Επικοινωνήστε την αυθεντική σας ιστορία και αυτοί που θα την εκτιμήσουν και θα καταλάβουν ποιοι είστε και από πού έρχεστε είναι αυτοί που θα σας δώσουν τη δουλειά/την προαγωγή ή θα δουλέψουν μαζί σας αν είστε ελεύθερος επαγγελματίας. Οπότε, εστιάστε στην ιστορία σας και δημιουργείστε εμπιστοσύνη. Θυμηθείτε, όλες οι προσωπικότητες έχουν το κατάλληλο κοινό που μπορεί να τις ακούσει. Μην προσπαθείτε να «στοχεύσετε» το κοινό σας με κάτι που απλά νομίζετε ότι θα του αρέσει.

2. Η προσωπική σου εικόνα είναι η επαγγελματική σου φήμη.

H φήμη μας δεν προέρχεται από το πως έχουμε παρουσιάσει τον εαυτό μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά οι προσωπικές μας επαφές και συζητήσεις, οι προσωπικοί δεσμοί που δημιουργούμε και το τι σκέφτονται οι άλλοι όταν φεύγουμε από το δωμάτιο. Εννοείται ότι θα πρέπει παράλληλα να παρέχουμε τις υπηρεσίες που υποσχόμαστε (και χρειάζεται προσοχή στο τι υποσχόμαστε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, για παράδειγμα). Το κάθε επαγγελματικό μας βήμα είναι κομμάτι της φήμης μας και της προσωπικής μας εικόνας, οπότε πρέπει να κάνουμε συνειδητές επιλογές που αποτελούν κομμάτι μιας συνολικής στρατηγικής και κατεύθυνσης.

3. Χρήση οπτικών μέσων για την προώθηση της προσωπικής σας εικόνας.

Ο συνδυασμός εικόνας και περιεχομένου προσελκύει 94% περισσότερους αναγνώστες. Οι άνθρωποι θυμούνται τι άκουσαν μετά από 3 ημέρες κατά 10%. Αν το συνοδεύσουμε με εικόνες το ποσοστό ανεβαίνει στο 60%. Γι’ αυτό και το Instagram ανεβαίνει συνεχώς σε δημοτικότητα και χρήση καθώς και το video και το live streaming. Υπολογίζεται μάλιστα ότι το 2020, το video θα αποτελεί το 80% της παγκόσμιας κίνησης στο διαδίκτυο. Τα βίντεο μπορεί να σας τρομάζουν αλλά είναι σίγουρα ένα μέσο που αξίζει να επενδύσετε το χρόνο σας. Επίσης, το εφήμερο περιεχόμενο, που στηρίζεται κυρίως σε εικόνες και όχι σε περιεχόμενο, αυξάνεται διαρκώς. Σκεφτείτε ποια είναι η αυθεντική σας ιστορία και αποφασίστε ποιο είναι το κατάλληλο κοινωνικό δίκτυο και οπτικό μέσο για να την προωθήσετε στο κοινό σας. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι μέρος της προσωπικής σας εικόνας και θα πρέπει να την αποτυπώνουν σωστά. Ποιο είναι το συνεκτικό μήνυμα της εικόνας σας και πως θέλετε να το εκφράσετε; Με infographics ή καρτούν; Σχεδιάστε μια στρατηγική και πραγματοποιήστε τη. Καλή σας επιτυχία!

Το παραπάνω άρθρο είναι βασισμένο στο Personal & Social Brand Update Call που έγινε στις 19 Ιουλίου από τους Career Thought.


Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη συνταγή για να γίνεις δεκτός από ένα πανεπιστήμιο/κολλέγιο, και συνήθως δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο οι υποψήφιοι απορρίπτονται. Συνήθως οφείλεται σε ένα συνδυασμό παραγόντων που δεν είναι όλοι υπό τον έλεγχό σου.

Υπάρχουν όμως, κάποια συνήθη λάθη που μπορείς να αποφύγεις με σωστό προγραμματισμό, γνώση των μεταπτυχιακών προγραμμάτων και έχοντας επίγνωση σχετικά με το τί πρέπει ή όχι να γνωρίζουν οι admissions tutors για εσένα.

Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της αίτησής σου είναι τα ακόλουθα:

  • Το personal statement (συνοδευτική επιστολή). Κείμενο συνήθως 500 - 1200 λέξεων στο οποίο περιγράφεις τους λόγους που θέλεις να φοιτήσεις στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα και γιατί το πανεπιστήμιο πρέπει να σε επιλέξει. Έχεις διαβάσει για το συγκεκριμένο πρόγραμμα; Έχεις τις δεξιότητες που θέλει το πανεπιστήμιο; Μπορεί το πρόγραμμα να σε βοηθήσει να πραγματοποιήσεις τους στουχους σου;.
  • Επαγγελματικό CV: Σύντομη περιγραφή της εκπαίδευσης, των προσόντων και της επαγγελματικής σου εμπειρίας που αποστέλλεται συνήθως σε μια αίτηση εργασίας ή μεταπτυχιακών σπουδών. Το CV σου δείχνει πόσο αποτελεσματικά θα αντιπροσωπεύσεις το πανεπιστήμιο στην αγορά εργασίας μόλις αποφοιτήσεις. Θα αντιπροσωπεύσεις επάξια το πανεπιστήμιο;
  • Συστατικές επιστολές: γράμματα από κάποιους που σε γνωρίζουν καλά και μπορούν να εγγυηθούν 1) για τις ακαδημαϊκές και/ή για τις επαγγελματικές σου ικανότητες. Αν έχεις αποφοιτήσει πρόσφατα συνήθως θα σου ζητηθούν δυο ακαδημαϊκές συστατικές (ή και μια επαγγελματική). Αν έχεις είδη εργασιακη εμπειρία συνήθως θα σου ζητηθεί μια ακαδημαική και μία ή δυο επαγγελματικές συστατικές.

 

PERSONAL STATEMENT: Τα 10 σημεια που πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγεις

  1. Μην χρησιμοποιείς στερεότυπα όπως να ξεκινήσεις με τη πρόταση: ‘Από μικρή ηλικία ήθελα να γίνω...’
  2. Μη χρησιμοποιήσεις γνωστά quotes: Να είσαι σίγουρος ότι τα έχουν χρησιμοποιήσει και άλλοι.
  3. Μη χρησιμοποιείς υπερβολικούς αλτρουιστικούς επαγγελματικούς στόχους όπως ‘θέλω να βοηθήσω/σώσω τον κόσμο’, ‘οι άλλοι εκμυστηρεύονται σε μένα τα προβλήματά τους’.
  4. Μην αναφέρεσαι εκτενώς και με μεγάλη λεπτομέρεια σε προσωπικά προβλήματα. Πχ. μπορείς να αναφέρεις οτι θέλεις να σπουδάσεις ψυχολογία γιατί κάποιο οικογενειακό σου πρόσωπο έπασχε από ψυχική ασθένεια. Μην αναφέρεις όμως λεπτομέρειες που φανερώνουν ότι δεν καταλαβαίνεις τα προσωπικά όρια.
  5. Μην αναφέρεις κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας ως λόγο για να κάνεις μεταπτυχιακές σπουδές (πχ. σε ψυχολογία). Οι μεταπτυχιακές σπουδές δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για να ξεπεράσεις προσωπικά ψυχολογικά προβλήματα.
  6. Μην χρησιμοποιήσεις παραδείγματα που σε εκθέτουν ως επαγγελματία: πχ σε μια αίτηση είχε αναφερθεί ότι ο καλός μάνατζερ πρέπει να παίρνει δύσκολες αποφάσεις και συνέχιζε να περιγράφει πως ο τελευταίος απέλυσε έναν υπάλληλο. Ο τρόπος και η αφορμή ήταν λάθος και ο υποψήφιος παρουσίαζε τον εαυτό του σαν έναν επιπόλαιο επαγγελματία.
  7. Μην κάνεις λάθη ορθογραφίας και σύνταξης. Αποδεικνύουν προχειρότητα, χαμηλά στάνταρ απόδοσης και αδυναμία να ελέγξεις ή να δώσεις σε κάποιον να ελέγξει τη δουλειά σου.
  8. Μην κατηγορείς το πανεπιστήμιο που αποφοίτησες ώστε να δικαιολογήσεις το χαμηλό σου μέσο όρο. Θα κάνεις πολύ κακή εντύπωση αν κατηγορήσεις άλλους για τη δικιά σου χαμηλή ακαδημαϊκή επίδοση.
  9. Μη προσπαθήσεις να κολακεύσεις την επιτροπή μιλώντας για το ‘ranking του πανεπιστημίου’ και ‘για τους παγκόσμιας φήμης καθηγητές και ερευνητές’: αυτές οι πληροφορίες τους είναι γνωστές.Αναφέρσου στους λόγους που θες ο συγκεκριμένος καθηγητής να αναλάβει την πτυχιακή σου και πώς η έρευνα του σε έχει βοηθήσει να γράψεις μια εργασία ή να κάνεις μια έρευνα κλπ,. Επίσης, ανάφερε συγκεκριμένα μαθήματα που σε ενδιαφέρουν.
  10. Μη στείλεις ένα personal statement ή απαντήσεις σε συγκεκριμένες ερωτήσεις που δεν είναι δομημένες σωστά, παρέχουν ελλιπείς ή παραπάνω από τις απαιτούμενες πληροφορίες. Κάτι τέτοιο αποδυναμώνει την αίτησή σου. Για τις περισσότερες μεταπτυχιακές σπουδές θα κληθείς να γράψεις κάποια εργασία, διατριβή, report κλπ. Επομένως, το να μπορείς να παρουσιάσεις τις ακαδημαϊκές και επαγγελματικές σου δεξιότητες καθώς και τους επαγγελματικούς σου στόχους με πειστικότητα είναι πολύ σημαντικό. Στο μεταπτυχιακό δεν μαθαίνεις να γράφεις σωστά, καθώς κάτι τέτοιο θεωρείται προαπαιτούμενο.

 

ΣΥΣΤΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ: ΤΑ 3 ΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΚΟ 

  1. Μην επιλέξεις έναν ‘διάσημο’ καθηγητή ή τον πρύτανη του πανεπιστημίου που δε σε γνωρίζει καλά. Δε θα μπορέσει να γράψει μια εξατομικευμένη συστατική επιστολή. Αντίστοιχα, μην επιλέξεις τον CEO ή Managing Director της εταιρείας αν δε σε ξέρει καλά. Ο αρμόδιος για να σου γράψει συστατική είναι ο απευθείας μάνατζέρ σου.
  2. Μην στείλεις συστατική επιστολή από κάποιο πολιτικό πρόσωπο ή γνωστό καθηγητή που δε σε γνωρίζει καλά. Ακόμα και αν κάποιο συγγενικό σου πρόσωπο είναι καταξιωμένο στο χώρο που θες να σπουδάσεις, μην αναφέρεις ότι εργάστηκες μαζί του αν αυτό δεν μπορείς να το υποστηρίξεις με παραδείγματα. Επελεξε καθηγητές και επαγγελματίες που σε γνωρίζουν και έχουν θετική εικόνα για σένα. Ρώτησε ευγενικά ‘μπορείτε να μου γράψετε μια καλή συστατική επιστολή;’
  3. Μην στείλεις συστατικές επιστολες που δεν είναι ρεαλιστικές: Όταν ο καθηγητής σου ενώ έχεις βγάλει 6.5 ή 7.0 λέει ότι είσαι άριστος φοιτητής ή όταν ο καθηγητής ή μάνατζερ σου αναφέρεται μόνο στα δυνατά σου σημεία χωρίς να αναφέρει κάποιο μειονέκτημα.

 

ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: Τα 3 σημεία να θυμάσαι

  1. Μην παραλείψεις να αναφέρεις συγκεκριμένους λόγους που έχεις επιλέξει το πρόγραμμα και εξυπηρετούν τους εργασιακούς ή ακαδημαϊκους σου στόχους.
  2. Απόδειξε ότι ταιριάζεις στις απαιτήσεις και την κουλτούρα του προγράμματος.
  3. Μην αναφέρεις ότι θέλεις να κάνεις έρευνα σε ένα πεδίο που δεν κάνει έρευνα το πανεπιστημίο. Πρέπει να δείξεις ότι γνωρίζεις το ακαδημαϊκό έργο του τμήματος και συγκεκριμένων καθηγητών που θέλεις να συνεργαστείς.

 

Και το πιο σημαντικό: μην αντιμετωπίζεις την αίτηση, το CV, τις εκθέσεις αλλά και τις συστατικές σαν ανεξάρτητα κομμάτια της αίτησης σου. Όλα πρέπει να συνθέτουν μια συνολική προσωπική εικόνα (personal brand), να είναι κομμάτια μιας συνολικής ιστορίας. Όταν ο admissions tutor τελειώσει να διαβάζει την αίτηση σου πώς θέλεις να σε θυμάται και πώς να σε περιγράψει στους συναδέλφους του;